door en door en door en.......

Zie je de draaiing, volg de draad van de rondbreinaald maar.

 Jaja, aan het breien. Ik had al een beetje laten zien. Een Meubiussjaal ben ik aan het breien. Wat dat is? Je ziet nu zoveel van die ronde sjaals die je als sjaal en kol kan dragen. Dit is er ook een maar dan anders. Er zit een draai in. De meubiusband loopt oneindig door en door en door en door en..... Hij wordt gebreid op een rondbreinaald, minimaal 120 cm lang.

Hier zie je dat er steken staan op de naalden maar ook op het tussenstuk van de rondbreinaald, dus nog eens rond.

 Je zet steken op, zeg bv. 250. Als die erop staan, leg je je naald in het rond met de draad links. Met de rechternaald ga je de opzetsteken ophalen, dus de steken die onderaan zitten. Als die ook allemaal op de naald staan ben je met je rechternaald weer aan het begin. Dan heb je 500 steken op je rondbreinaald staan. En dan ga je breien. Het mooist is als je een steek hebt die aan de voor en achterkant hetzelfde zijn. Ik doe 4 toeren recht 4 toeren averecht. Je breit namelijk aan 2 kanten van je breiwerk. Dat zie je wel maar je merkt het niet want  breit maar door en ddor en door en...

Het markeerdraadje. Je begint bij het draadje te breien en aan de andere kant( dat merk je niet, dat het de andere kant is) ga je er langs. De boven en de onderkant van de sjaal brei je in één keer.

Wel is het zaak om aan het begin van je breiwerk een markeerdraadje te knopen en meevlechten. Als je 2 keer langs het draadje bent gekomen heb je 1 toer gebreid. Snappen jullie? Zo simpel.
Hoe groot de sjaal uiteindelijk wordt weet ik niet. Je kunt namelijk pas zien wat je gedaan hebt als het werk is afgekant en het van de naald is. Spannend hè. Wat is al dat handwerk toch leuk.

fijne avond, marleen

dag huis, dag lieve oude woning....

 ... dit liedje van Willeke Alberti is de afgelopen tijd zo vaak door mijn hoofd gegaan. En gisteren was het zover. Het huis is niet meer van mam, van ons. De meneer van de woningstichting kwam de laatste controle doen en de sleutel in onvangst nemen. Hij kende mam. Hij wist ook dat het heel veel werk was geweest om de boel leeg te krijgen. 56 jaar heeft ze daar gewoond. Ik ben er geboren. 4 jaar later is mijn broer daar geboren. Dit huis, dit plekje was er altijd. De meneer van de woningbouw was heel vriendelijk. Hij snapte dat het pijn deed. Afscheid nemen bestaat wel. Dit jaar te vaak. Broer, schoonpapa, mam en bij mam hoorde dit plekje, dit huis.
                              
 Dit was het uitzicht uit mijn slaapkamer. Zie je die brug? In de verte ligt nog een spoorbrug. Van de ene naar de andere brug langs het water, loopt een dijk, mijn dijk. Daar loop ik met de hond.Langs die dijk ligt ook onze moestuin. Dus het huis kon en kan ik altijd zien. De woningstichting gaat het verkopen. "Wil je het zelf niet"zei men. Nee hoor, ik hoef het niet. Het huis is heel oud en versleten en het uitzicht heb ik ook als ik langs de dijk loop.
Ik mocht de sleutel zelf voor de laatste keer omdraaien.Dag huis, dag lieve oude woning.

 En nu? Nu ben ik aan het worstelen met iets wat ik al eens gemaakt heb. De mubiussjaal. Dit is alweer uitgehaald en weer opnieuw begonnen maar het ziet er hetzelfde uit.

Misschien kan ik komende week wel een mooie sjaal laten zien.

fijne dag, Marleen

snert

 Zo. De pan staat weer op het vuur. Gisteren al maakte ik een flinke pan snert. Waarom. Omdat het vandaag koeienmarkt is in Woerden, onze buurstad. Maar elke boer/ veehouder in de omgeving gaat daarheen.  Vor de MKZ crisis stonden daar vele koeien, schapen gieten en paarden voor de handel. In alle vroegte was het een drukte van jewelste. Dat mag niet meer. Maar daar hebben ze wat op gevonden. Koeienkeuring,. Die was er toen ook wel maar was niet het belangrijkste. En dus tuigen we ieder jaar op deze woensdag in oktober naar Woerden waar je dan ook iedereen weer tegenkomt. En dat maakt het nou zo gezellig. En met de koeienmart eet je snert. Vandaar.

Maar voor we weggingen vanmorgen heb ik nog wel gauw even de achterkant van de kerstquilt helmaal in elkaar gezet en die ligt nu te drogen onder de handdoek. En van DJ heb ik het zijstuk boven helemaal aan elkaar zitten. Dan wordt het toch wel leuk hoor. Nu wil ik daar eigenlijk weer mee verder. Ach...wat is het soms moeilijk kiezen tussen al die leuke dingen die je kunt doen.

fijne dag, Marleen

tipje van de sluier...

...opgelicht. Wat ligt er onder de handdoek? Het kerstquiltje dat ik eerder dit jaar al gemaakt heb. Het is nu mooi gladgetrokken. En dan.....

                
 ... is dit misschien een mooi randje? Wie weet. Dat zie ik pas als de rest af is. Maar nu...

               
... dit hoopje uitzoeken. Dat zijn de restanten van de voorkant. Ooit van iemand meegekregen dat je alles kunt opmaken in een quilt. Nou, dat lukt vast niet helemaal, maar we gaan het proberen. En zo....

               
... krijg je na het eerste snijden al een mooi stapeltje nette stukken zonder franje. Nu...
             
...de hele bloel  aan elkaar fietsen. 't Was nog een heel gepuzzel. Uiteindelijk is het best aardig geworden. Ik ben van niet alle, maar wel heel veel reststukjes af. Die zitten nu in een heel leuk achterkantje. Kijk maar eens naar het volgende plaatje. Zo heb ik nu....

               
...een hele leuke achterkant. Maar waarom wil ik dat dan? Als het even lukt, en ik heb nog niet eens gemeten, dan wil ik dit quiltje voor de deur hangen. Maar dan willen we binnen niet tegen iets saais aankijkt. Vandaar.

fijne dag, Marleen

in spin....

Ik kon het niet laten. Ons huis is een volle boel na het leeghalen van schoonpapa's en mams huis. Overal ligt wel iets dat nog geen echt plekje in dit huis gekregen heeft. Maar nu ik wat meer tijd heb moet alles maar eens wel een plekje krijgen. Bij dat opruimen kwam ik de roze, zelfgeverfde wol weer tegen. Het opruimen werd gestaakt en hup, met de hele berg naar het spinnenwiel op zolder. Daar ligt het nu, wel op z'n plek natuurlijk, naast het spinnewiel.Als ik dan even tijd heb trap ik weer een paar rondjes. Zo rustgevend, dat spinnen. Er moeten nog een paar verrassingselementen in mee gesponnen worden. Maar dat doe ik op de volgens klos.

fijne avond, Marleen

Verstopt

                                Benieuwd wat er onder de handdoek ligt?

                                           Het kerstquiltje!

Tussen alle spullen vond ik hem weer terug en nu ligt hij te rekken en strekken onder een vochtige handdoek. Ik moet iets gaan doen met de achterkant en het idee daarover is aan het rijpen in mijn hoofd. Wordt vervolgd.....

fijne dag, Marleen

Zo lekker!! Vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer eens een dagje thuis, de hele dag bedoel ik. Lekker wat opruimen, strijken, kaartjes rondbrengen en nog even bij een vriendin op de koffie. Zomaar. En daarna nog even een doorwerkregenpak gewassen, de boel opgeruimd en.... jaja, de boel opgeruimd. Dat kun je op verschillende manieren doen. Ik heb dat op mijn favoriete manier gedaan. Achter de naaimachine. Een broek korter maken, een vestje reparen en ook nog een beetje patchen. Zie hier het resultaat. Drie zijblokjes voor aan blok 1, het gestapelde vee. Nu zijn ze wel een beetje kleiner geworden dan eigenlijk moest. Maar dat zal wel door het linnen komen. Ik vind ze te mooi om weer nieuwe te maken dus we doen er gewoon een linnen randje om als dat nodig mocht blijken.
Simpel toch.

fijne dag, Marleen