door en door en door en.......

Zie je de draaiing, volg de draad van de rondbreinaald maar.

 Jaja, aan het breien. Ik had al een beetje laten zien. Een Meubiussjaal ben ik aan het breien. Wat dat is? Je ziet nu zoveel van die ronde sjaals die je als sjaal en kol kan dragen. Dit is er ook een maar dan anders. Er zit een draai in. De meubiusband loopt oneindig door en door en door en door en..... Hij wordt gebreid op een rondbreinaald, minimaal 120 cm lang.

Hier zie je dat er steken staan op de naalden maar ook op het tussenstuk van de rondbreinaald, dus nog eens rond.

 Je zet steken op, zeg bv. 250. Als die erop staan, leg je je naald in het rond met de draad links. Met de rechternaald ga je de opzetsteken ophalen, dus de steken die onderaan zitten. Als die ook allemaal op de naald staan ben je met je rechternaald weer aan het begin. Dan heb je 500 steken op je rondbreinaald staan. En dan ga je breien. Het mooist is als je een steek hebt die aan de voor en achterkant hetzelfde zijn. Ik doe 4 toeren recht 4 toeren averecht. Je breit namelijk aan 2 kanten van je breiwerk. Dat zie je wel maar je merkt het niet want  breit maar door en ddor en door en...

Het markeerdraadje. Je begint bij het draadje te breien en aan de andere kant( dat merk je niet, dat het de andere kant is) ga je er langs. De boven en de onderkant van de sjaal brei je in één keer.

Wel is het zaak om aan het begin van je breiwerk een markeerdraadje te knopen en meevlechten. Als je 2 keer langs het draadje bent gekomen heb je 1 toer gebreid. Snappen jullie? Zo simpel.
Hoe groot de sjaal uiteindelijk wordt weet ik niet. Je kunt namelijk pas zien wat je gedaan hebt als het werk is afgekant en het van de naald is. Spannend hè. Wat is al dat handwerk toch leuk.

fijne avond, marleen

dag huis, dag lieve oude woning....

 ... dit liedje van Willeke Alberti is de afgelopen tijd zo vaak door mijn hoofd gegaan. En gisteren was het zover. Het huis is niet meer van mam, van ons. De meneer van de woningstichting kwam de laatste controle doen en de sleutel in onvangst nemen. Hij kende mam. Hij wist ook dat het heel veel werk was geweest om de boel leeg te krijgen. 56 jaar heeft ze daar gewoond. Ik ben er geboren. 4 jaar later is mijn broer daar geboren. Dit huis, dit plekje was er altijd. De meneer van de woningbouw was heel vriendelijk. Hij snapte dat het pijn deed. Afscheid nemen bestaat wel. Dit jaar te vaak. Broer, schoonpapa, mam en bij mam hoorde dit plekje, dit huis.
                              
 Dit was het uitzicht uit mijn slaapkamer. Zie je die brug? In de verte ligt nog een spoorbrug. Van de ene naar de andere brug langs het water, loopt een dijk, mijn dijk. Daar loop ik met de hond.Langs die dijk ligt ook onze moestuin. Dus het huis kon en kan ik altijd zien. De woningstichting gaat het verkopen. "Wil je het zelf niet"zei men. Nee hoor, ik hoef het niet. Het huis is heel oud en versleten en het uitzicht heb ik ook als ik langs de dijk loop.
Ik mocht de sleutel zelf voor de laatste keer omdraaien.Dag huis, dag lieve oude woning.

 En nu? Nu ben ik aan het worstelen met iets wat ik al eens gemaakt heb. De mubiussjaal. Dit is alweer uitgehaald en weer opnieuw begonnen maar het ziet er hetzelfde uit.

Misschien kan ik komende week wel een mooie sjaal laten zien.

fijne dag, Marleen

snert

 Zo. De pan staat weer op het vuur. Gisteren al maakte ik een flinke pan snert. Waarom. Omdat het vandaag koeienmarkt is in Woerden, onze buurstad. Maar elke boer/ veehouder in de omgeving gaat daarheen.  Vor de MKZ crisis stonden daar vele koeien, schapen gieten en paarden voor de handel. In alle vroegte was het een drukte van jewelste. Dat mag niet meer. Maar daar hebben ze wat op gevonden. Koeienkeuring,. Die was er toen ook wel maar was niet het belangrijkste. En dus tuigen we ieder jaar op deze woensdag in oktober naar Woerden waar je dan ook iedereen weer tegenkomt. En dat maakt het nou zo gezellig. En met de koeienmart eet je snert. Vandaar.

Maar voor we weggingen vanmorgen heb ik nog wel gauw even de achterkant van de kerstquilt helmaal in elkaar gezet en die ligt nu te drogen onder de handdoek. En van DJ heb ik het zijstuk boven helemaal aan elkaar zitten. Dan wordt het toch wel leuk hoor. Nu wil ik daar eigenlijk weer mee verder. Ach...wat is het soms moeilijk kiezen tussen al die leuke dingen die je kunt doen.

fijne dag, Marleen

tipje van de sluier...

...opgelicht. Wat ligt er onder de handdoek? Het kerstquiltje dat ik eerder dit jaar al gemaakt heb. Het is nu mooi gladgetrokken. En dan.....

                
 ... is dit misschien een mooi randje? Wie weet. Dat zie ik pas als de rest af is. Maar nu...

               
... dit hoopje uitzoeken. Dat zijn de restanten van de voorkant. Ooit van iemand meegekregen dat je alles kunt opmaken in een quilt. Nou, dat lukt vast niet helemaal, maar we gaan het proberen. En zo....

               
... krijg je na het eerste snijden al een mooi stapeltje nette stukken zonder franje. Nu...
             
...de hele bloel  aan elkaar fietsen. 't Was nog een heel gepuzzel. Uiteindelijk is het best aardig geworden. Ik ben van niet alle, maar wel heel veel reststukjes af. Die zitten nu in een heel leuk achterkantje. Kijk maar eens naar het volgende plaatje. Zo heb ik nu....

               
...een hele leuke achterkant. Maar waarom wil ik dat dan? Als het even lukt, en ik heb nog niet eens gemeten, dan wil ik dit quiltje voor de deur hangen. Maar dan willen we binnen niet tegen iets saais aankijkt. Vandaar.

fijne dag, Marleen

in spin....

Ik kon het niet laten. Ons huis is een volle boel na het leeghalen van schoonpapa's en mams huis. Overal ligt wel iets dat nog geen echt plekje in dit huis gekregen heeft. Maar nu ik wat meer tijd heb moet alles maar eens wel een plekje krijgen. Bij dat opruimen kwam ik de roze, zelfgeverfde wol weer tegen. Het opruimen werd gestaakt en hup, met de hele berg naar het spinnenwiel op zolder. Daar ligt het nu, wel op z'n plek natuurlijk, naast het spinnewiel.Als ik dan even tijd heb trap ik weer een paar rondjes. Zo rustgevend, dat spinnen. Er moeten nog een paar verrassingselementen in mee gesponnen worden. Maar dat doe ik op de volgens klos.

fijne avond, Marleen

Verstopt

                                Benieuwd wat er onder de handdoek ligt?

                                           Het kerstquiltje!

Tussen alle spullen vond ik hem weer terug en nu ligt hij te rekken en strekken onder een vochtige handdoek. Ik moet iets gaan doen met de achterkant en het idee daarover is aan het rijpen in mijn hoofd. Wordt vervolgd.....

fijne dag, Marleen

Zo lekker!! Vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer eens een dagje thuis, de hele dag bedoel ik. Lekker wat opruimen, strijken, kaartjes rondbrengen en nog even bij een vriendin op de koffie. Zomaar. En daarna nog even een doorwerkregenpak gewassen, de boel opgeruimd en.... jaja, de boel opgeruimd. Dat kun je op verschillende manieren doen. Ik heb dat op mijn favoriete manier gedaan. Achter de naaimachine. Een broek korter maken, een vestje reparen en ook nog een beetje patchen. Zie hier het resultaat. Drie zijblokjes voor aan blok 1, het gestapelde vee. Nu zijn ze wel een beetje kleiner geworden dan eigenlijk moest. Maar dat zal wel door het linnen komen. Ik vind ze te mooi om weer nieuwe te maken dus we doen er gewoon een linnen randje om als dat nodig mocht blijken.
Simpel toch.

fijne dag, Marleen

herfst

 Het was toch weer mooi weer algelopen weekend. En eindelijk is mams huisje leeg, zodat ik weer eens even naar de moestuin kon. Alle kalebassen zijn eraf en ik heb nog wat herfstig spul meegenomen. Voorbuiten lag nog een stronk uit de boomgaard leuk te wezen. Die heb ik nu maar opgetuigd met alles wat ik had meegenomen. Het resultaat is wel erg leuk geworden.

En binnen heb ik ook niet stilgezeten. Gisterenavond hadden we BEE, je weet wel, met z'n drieen vormen wiij een BEE. Dit DJ blokje afgemaakt. Vanmorgen de foto genomen maar het was toch een beetje donker in huis. Geeft niet, het is toch goed te zien wat het geworden is.

fijne avond, Marleen

bezig met het randje

Het is bekend, ik hou van afwisseling. Nu was ik met de pootjes en geweien bezig en ineens had ik zin in de rand. Ik vind het wel lastig om zomaar uit het niets een mooi gelijkmatig kruisjesrandje te maken. Ik had alleen een potloodstreep gezet, zo van, als ik de richting maar weet. Maarja, 't is toch wel handig als je aan de overzij een beetje leuk uitkomt met je patroontje. Ach, wat geeft het, ga ik gewoon ietsje omhoog of omlaag, denk ik.
Spannend hè.

fijne avond, Marleen

buurmans huis

 Mooi hè, deze wingerd. Is niet van mij hoor. Ik heb hem even geleend van de tuinbuurman voor een foto. Vind hij niet erg hoor. Het is zo'n lieflijk plaatje.

En weet je wat nou zo grappig is. Deze foto is op dezelfde ochtend genomen als de foto,s van de zonsopgang, waarvan een foto staat bij het blogje ' een beetje'.
Allemaal op 1 oktober, dat werd toen zo'n stralende 1 0ktober. Nog nooit zo warm geloof ik. Ik zal de buurman maar een email sturen met z'n eigen wingerd. Vind hij vast leuk.
fijne avond, Marleen

quiltlapjes?

Nee hoor, geen quiltlapjes deze keer. Ik denk dat ik  te weinig kleding in mijn kast heb. Niet echt natuurlijk. We gaan een prachtige op maat gemaakte kledingkast aanschaffen, dus dat zal wel meevallen. Maar broeken kun je nooit genoeg hebben. En bij mijn mam in de dekenkist lagen héééél véééél lappen. Oude, dunne, dikke, geruite, gestreepte, met bloemen, zelfs nog trevera. Die heb ik uitgezocht en daar zaten nog hele bruikbare lappen bij. 2 heb ik er nu uitgekozen om broeken van te maken. Ik heb van die patronen die ik elke keer opnieuw gebruik, gewoon omdat ze goed zijn. Je verandert er eens een kleinigheidje aan en hup, weer een broek. Dus...de nieuwe kledingkast komt zeker goed van pas.

fijne avond, Marleen

gestapeld vee

't Is toch wat. Lukt het niet in de breedte dan moet het maar de lucht in.
Gisteravond ben ik begonnen met het gestapeld vee van A scandinavian chrsitmas, het eerste blok. Het is een heerlijk werkje. Eerst dacht ik alleen het appliceren te doen maar het ging zo lekker dat er al een borduurtje op zit. Straks weer lekker verder.

fijne avond, Marleen

een beginnetje...

.....gemaakt met a Scandinavian Christmas. Kun je het een beetje zien? Het patroontje heb ik overgetrokken op linnen en de stofjes erbij gezocht.

En zo komt de pot met restjes weer van pas. Het ligt allemaal klaar en ik heb echt zin om eraan te beginnen. Het boek van Bobbin heb ik ook nog en daar staan echt zulke leuke dingen in. Misschien doen ik wel een klein projectje tussendoor. Wat is het hobbyleven toch leuk. Je hoeft je nooit te vervelen.

fijne dag, Marleen

met een paar half uurtjes toch nog.....

 .....het een en ander gedaan. Dat is zo prettig als er iets klaarligt waar je zo aan verder kunt werken.  Dear Jane is altijd heel geduldig. Dat krijg je als je al zolang meegaat. Deze weken heb ik iedere keer een paar sashings aan de blokken gezet.

En zo liggen er nu een aantal van die vierkante lappen, en het worden al echte lappen. Eigenlijk ben ik wel heel tevreden over hoe het er nu uitziet. En met aan elkaar zetten zie je ook een beetje hoe het worden gaat. Nu moeten er weer nieuwe sashings gesneden worden en dan kan er weer een groter geheel gemaakt worden. Er liggen ook nog blokjes te wachten die in elkaar kunnen. En er liggen ook nog blokjes te wachten die doorgepit kunnen worden. Met DJ verveel je je niet hoor.

fijne dag, Marleen

'n beetje

'n beetje

Sterven doe je niet ineens

maar af en toe een beetje

En alle beetjes die je stierf

het is vreemd, maar die vergeet je

Het is je dikwijls zelfs ontgaan

je zegt ik ben wat moe

Maar op een keer dan ben je aan

je laatste beetje toe

Dit gedichtje van Toon staat boven aan de rouwkaart. Mijn mam is niet meer. Vrijdag had ze nog een gezellige ochtend met de zusters, vertelden zij. Bij het gezamelijk eten in de huiskamer van het verpleeghuis waar ze sinds 3 weken zat. stopte ze ineens met ademhalen.

Haar leven heeft haar moeite gekost. Zeker sinds november vorig jaar, toen mijn broer stierf. Ze was klaar met het leven en ineens ging ze geestelijk snel achteruit. Toen brak mam haar heup en belandde in het ziekenhuis, waar ze haar hele leven nog nooit in had gelegen. De revalidatie lukte niet omdat ze niet meer kon onthouden wat ze wel en niet mocht en kon. Voor ons was de revalidatieplek net te ver weg om even aan te wippen, zoals we hier gewend zijn. We woonden in hetzelfde dorp.

 Gelukkig kon mam 3 weken geleden terecht in Woerden, 5 km verderop. Juist zeiden we tegen elkaar, nou dit houden we wel een paar jaar vol met z'n allen. Even op de fiets heen en weer, een paar keer per week. Het hoeft niet meer.

Het huis waar ze 56 jaar gewoond heeft en waar mijn broer en ik geboren zijn, waren we al aan het opruimen. Toeval wil dat de kat, die nog steeds in haar huis zat omdat niemand een beest van 17 wil of kan hebben, vrijdagochtend een plekje bij iemand gevonden had. Zou ze het geweten hebben? Ze zei nog vlak voor ze viel, ik ga pas verhuizen als de kat dood is. Dat lukte niet.

Maar ze hebben nu allebei weer een plekje. De kat in Purmerend en mam bij de 2 mannen waar ze zo van hield.

We zullen haar missen.

fijne dag, Marleen